iedereen is een beetje abt

Abt betekent: vader. Of moeder, dat mag je ruim zien. In zekere zin is de abt de vader van de monniken in een klooster, en de abdis de moeder van de monialen. Natuurlijk niet echt, maar geestelijk. En dit geestelijk vader- of moederschap is iets waar we allemaal toe geroepen zijn; dat zien we als we Benedictus' Regel doordenken. De Regel van Benedictus is zo'n 1500 jaar oud, maar blijkt steeds weer inzichten te bieden die in onze moderne tijd van belang zijn. Tijdens een retraitedag in de Onze Lieve Vrouwe Abdij in Oosterhout lazen we met gastenzuster Hildegard de eerste verzen van hoofdstuk 2: Een abt die waardig is aan het hoofd te staan van een klooster, moet altijd bedenken hoe men hem noemt [...]

2019-08-25T18:35:03+02:0025 augustus 2019|

Taai, maar fraai

Pittige kost is het, The Liturgical Year door Dom Guéranger. Drie dikke boeken alleen al over de liturgie van Advent en Kerst. En dat in breedsprakig Engels uit 1867. Oké, geen nachtkastjesboeken, maar wel de moeite waard. Letterlijk monnikenwerk. Dom Prosper Guéranger (1805-1875) was een Franse priester die een vervallen abdij in Solesmes kocht en daar de benedictijnse kloostertraditie in ere wilde herstellen. De puurheid en schoonheid van de liturgie stonden bij hem centraal. Onder liturgie (een Grieks woord dat 'openbare dienst' betekent), verstond Guéranger 'het geheel van symbolen, gezangen en handelingen waarmee de Kerk haar godsdienst tot uitdrukking brengt’. Guéranger werkte aan een serie boeken waarin hij het hele kerkelijk jaar wilde uitpluizen: alle details over kleuren van gewaden, gezangen, antifonen (korte beurtzangen bij psalmen), [...]

2018-10-31T19:55:13+02:0026 oktober 2018|

Een kijkje in de Onze Lieve Vrouwe Abdij

Al jaren kom ik in de Onze Lieve Vrouwe Abdij in Oosterhout. De zusters Benedictinessen bidden, werken en leven daar in afzondering, maar het gastenhuis staat open voor bezoekers. De cursusweekenden die zuster Hildegard verzorgt, geven een unieke combinatie van vieringen, theologie, benedictijnse gastvrijheid en stilte. De plek en het programma helpen me tot geloofsverdieping te komen en Christus meer centraal te stellen dan ik in mijn normale dagelijkse leven doe. In het kloosterritme stellen de zusters God centraal en zij organiseren hun eigen leven om Hem heen. Zij leven letterlijk christocentrisch, met Christus in het midden. Dit zorgt voor een heilzaam ritme, een afwisseling van gebedstijden, werk en vrije tijd. Het confronteert mij steeds weer met mijn eigen dagelijkse keuzes, waar God meestal in de [...]

2018-10-31T20:03:39+02:0014 oktober 2018|

Het klooster als kiem van mijn overstap

In 2005 is het begonnen, mijn reis van de gereformeerd vrijgemaakte kerk naar de rooms-katholieke kerk. Dat had ik toen niet door, maar terugkijkend zie ik dat het zo was. Een schrijfweekend in het Lioba-klooster in Egmond-Binnen, onder leiding van Christine de Vries. Het schrijven ging niet om het maken van goede teksten of het schrijven van een boek, maar om kijken naar jezelf. Reflecteren. Een vriendin, Marina, had me uitgenodigd: 'Ga je mee? Dit is vast iets voor jou'. Ik vond de methode een beetje vreemd en leuk tegelijk. Tussen de schrijfsessies door gingen we naar de vieringen in het klooster. Een kleine, donkere kapel in dat klooster in de duinen. Stilte, de geur van wierook, het licht van kaarsen en de zon door [...]

2018-10-31T20:19:11+02:008 september 2018|